پیشرفت و تحول در مدیریت بخش‌های عمومی و حسابداری این بخش‌ها در کشورهای پیشرفته و سپس در کشورهای درحال‌توسعه بسیار موردتوجه بوده است. علیرغم ایجاد تحولات در حسابداری بخش عمومی در سطح جهانی حسابداري و گزارشگري بخش عمومي در ايران رشد و توسعه چنداني نيافته است. این پژوهش موانع پیشرفت حسابداری بخش عمومی در ایران را موردبررسی قرار می‌دهد.

پژوهش حاضر ترکیبی از مطالعه توصیفی و پیمایشی است. برای جمع‌آوری داده‌های پژوهش از پرسش‌نامه استفاده‌شده است. این پژوهش جامعه دانشگاهی را درنظر گرفته است. این جامعه شامل فارغ‌التحصیلان مقطع کارشناسی ارشد و بالاتر در رشته‌ی حسابداری در دانشگاه‌های سراسری است. به‌منظور تائید یا رد فرضیه‌های پژوهش از آزمون تی و برای رتبه‌بندی میزان تأثیرگذاری آن‌ها از آزمون فریدمن استفاده‌شده است. نتایج نشان می‌دهد که ابعاد کلی آموزشی، قانونی، سیاسی و حرفه‌ای در عقب‌ماندگی حسابداری بخش عمومی تأثیر دارند. وجود مشکلات آموزشی در حسابداری بخش عمومی، کمبود نیروی متخصص در این بخش، نبود قوانین و مقررات الزام‌آور به‌اندازه کافی، ناقص بودن استاندارد حسابداری بخش عمومی، وجود مشکلات در نظام بودجه‌ریزی، کم میلی بخشهای عمومی به پاسخ‌گویی، کم میلی استفاده‌کنندگان به پاسخ‌خواهی، کمبود ارتباطات مالی و عملیاتی در سطح بین‌المللی، عدم تمایل حرفه حسابداری به بخش عمومی و اداره مالی و عملیاتی بخش‌ها و زیرمجموعه‌ها به شکل متمرکز 10 فرضیه پژوهش بودند که مورد تائید قرار گرفت. همچنین سه عامل ناقص بودن استاندارد حسابداری بخش عمومی و دستورالعمل‌های اجرایی مربوط به آن‌ها، بی‌میلی بخش‌های عمومی به پاسخ‌گویی و مشکلات بودجه‌ریزی به ترتیب مهم‌ترین عوامل و موانع پیشرفت حسابداری بخش عمومی هستند.

واژههای كلیدی: حسابداري بخش عمومي، موانع پيشرفت حسابداري بخش عمومي، عوامل محیطی.

پیوست (ها)