هدف این مقاله بررسی اثر میانجی­گری افشای داوطلبانه و کیفیت سود بر رابطه بین ساختار حاکمیت شرکتی و عدم­تقارن اطلاعاتی شرکت­های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. جامعه آماری این پژوهش را 124 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران تشکیل می­دهد، که در طی دوره زمانی 1385 تا 1391 مورد بررسی قرار گرفته است. از نرم­افزارهای آماری SPSS نسخه 19 و AMOS نسخه 20 و روش تحلیل مسیر داده­های به­دست آمده مورد ارزیابی آماری قرار گرفتند. نتایج آزمون آماری فرضیه­های پژوهش نشان می­دهد که بین اندازه هیأت مدیره و عدم­تقارن اطلاعاتی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. هم­چنین، بین اندازه هیأت مدیره با کیفیت سود و افشای داوطلبانه رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. افزون­بر این، یافته­های این پژوهش حاکی از آن است که رابطه بین استقلال هیأت مدیره با عدم­تقارن اطلاعاتی، کیفیت سود و افشای داوطلبانه از لحاظ آماری معنادار نیست. بین افشای داوطلبانه و عدم­تقارن اطلاعاتی رابطه منفی و معنادار وجود دارد اما بین کیفیت سود و عدم­تقارن اطلاعاتی رابطه معناداری وجود ندارد. هم­چنین، ترکیبی خطی از اندازه هیأت مدیره و افشای داوطلبانه، عدم­تقارن اطلاعاتی را پیش­بینی می­کند. در نهایت، یافته­ها نقش میانجی­گری افشای داوطلبانه را در رابطه بين اندازه هیأت مدیره و عدم­تقارن اطلاعاتی مورد تأیید قرار داد.

واژههای كلیدی: عدم­تقارن اطلاعاتی، کیفیت سود، افشای داوطلبانه، حاکمیت شرکتی.

پیوست (ها)