هدف اصلی این مقاله، بررسی تاثیر تغییر عوامل کلان اقتصادی بر افق زمانی پیش‌بینی سود توسط مدیران است. جامعه آماری شامل شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران و دوره زمانی پژوهش شامل سال‌های 1386 الی 1393 می‌باشد. بدین‌منظور، 85 شرکت از میان جامعه آماری مذکور با در نظر گرفتن معیارهایی انتخاب و فرضیه‌های پژوهشی بر اساس اطلاعات استخراج‌شده از شرکت‌های نمونه، آزمون شدند. نتایج حاصل از آزمون فرضیه‌های پژوهش با استفاده از تحلیل رگرسیون چندگانه نشان می‌دهد که از بین متغیرهای مستقلی که طی دوره زمانی پژوهش مورد بررسی قرار گرفتند (شامل تغییرات تولید ناخالص داخلی، تغییرات تراز تجاری، تغییرات نرخ ارز و تغییرات تورم)، تنها بین تغییرات دو متغیر نرخ ارز و تورم سالانه با افق زمانی سود پیش‌بینی‌شده توسط مدیران (کوتاه‌مدت و بلندمدت) رابطه معناداری وجود دارد. بدین‌ترتیب، چنین بر می‌آید که با افزایش نوسان‌های نرخ ارز و نرخ تورم، مدیران ترجیح می‌دهند تا افق زمانی کوتاه‌مدتی برای پیش‌بینی سود انتخاب کنند. از سوی دیگر، مشاهده شد که سایر متغیرهای مستقل (شامل تغییرات تولید ناخالص داخلی و تغییرات تراز تجاری)، رابطه معناداری با افق زمانی پیش‌بینی سود توسط مدیران ندارند. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که متغیرهای کلان اقتصادی می‌توانند بر افق زمانی (کوتاه مدت و بلندمدت) پیش‌بینی سود توسط مدیران تاثیر بگذارد.

واژه‌های كلیدی: افق زمانی سود پیش‌بینی‌شده، متغیرهای کلان اقتصادی، پیش‌بینی سود مدیران.