هدف اصلی پژوهش حاضر، آزمون قیمت‌گذاری ریسک نامتقارن و مقایسه تأثیر سنجه‌های ریسک نامتقارن و معیارهای سنتی ریسک بر بازده مورد انتظار جهت تبیین خلاف قاعده نوسان پذیری در بورس اوراق بهادار تهران است. برای این منظور، نمونه‌ای متشکل از 101 شرکت پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران طی بازه زمانی 1381 تا 1392 انتخاب و موردبررسی قرار می‌گیرد. جهت آزمون اثر سنجه‌های سنتی و نامتقارن ریسک بر بازده مورد انتظار از مدل فاما- مک‌بث (1973) و رویکرد تحلیل پرتفوی استفاده می‌گردد. نتایج حاصله مؤید اثر مثبت و معنادار سنجه‌های سنتی (انحراف معیار و نیم انحراف معیار) و نامتقارن ریسک (ارزش در معرض خطر پارامتریک و HR) بر بازده مورد انتظار است. همچنین یافته‌های پژوهش دال بر آن است که کنترل تأثیر عواملی نظیر اهرم مالی، اندازه شرکت، ارزش دفتری به ارزش بازار، نقد شوندگی، مومنتوم و معکوس قادر به تغییر رابطه مثبت سنجه‌های متفاوت ریسک و بازده مورد انتظار نیست.

پیوست (ها)